Mantelzorg

Op zondag 10-11 stonden we tijdens de kerkdienst stil bij de dag van de mantelzorg. Om die mensen, die op welke manier dan ook zorgen voor een ander, in het zonnetje te zetten hebben we aan alle mensen in de kerk 2 prachtige wit roze rozen uitgedeeld. 1 voor jezelf én 1 om uit te delen aan iemand aan wie je meteen moet denken bij het woord mantelzorger. Aan de rozen hebben we een kaartje gehangen met het gedicht ‘voetsporen in het zand’. Zodat je weet dat als je het moeilijk hebt, je niet alleen loopt, maar samen! Net als dat God je wil helpen en voor je zorgen als je het moeilijk hebt of het even niet alleen kan. Een mooi gebaar voor onze naasten!

Vandaag was een Moeilijke Dag,” zei Pooh.Er was een pauze.”Wil je erover praten?” vroeg Knorretje.”Nee,” zei Pooh na een tijdje. “Nee, ik denk niet dat ik dat wil.””Dat is oké,” zei Knorretje, en hij ging naast zijn vriend zitten.”Wat doe je nu?” vroeg Pooh.”Niets eigenlijk,” zei Knorretje. “Maar ik weet wat Moeilijke Dagen zijn. En ik wil daar meestal ook niet over praten, op zo’n Moeilijke Dag.”Maar weet je,” vervolgde Knorretje, “Moeilijke Dagen zijn zoveel makkelijker wanneer je weet dat er iemand voor je is. En ik zal er altijd zijn voor jou, Pooh.”En Pooh zat daar zomaar wat te zitten, zijn heel Moeilijke Dag door zijn hoofd te malen, terwijl stevige, betrouwbare Knorretje zwijgend naast hem zat, te bengelen met zijn kortje beentjes…. En Pooh bedacht dat zijn beste vriend overschot van gelijk had.—Met heel veel liefdevolle gedachten voor iedereen die een Moeilijke Dag heeft. Hopelijk is er altijd een Knorretje in de buurt…

Groeten namens de diaconie,

Marian, Jennifer en Peter